Ale oni zrobili tak, jak im było potrzeba - on skonał w tym pokoju i myślał o mnie... I teraz ja chcę wiedzieć - powiedziała nagle kobieta ze straszną siłą - ja chcę wiedzieć, gdzie jeszcze na całym świecie pan znajdzie takiego ojca, jak mój ojciec...

Wskazówka - przełożył Jerzy Pomianowski. Możesz napisać...

Tęsknota byłaby po prostu straszna, gdyby nie filozofia.
Taka prosta filozofia. Siądzie się w oknie. Najpierw szosa. Potem Michaś. Potem przechodziła z targu służąca pani aptekarzowej. Potem szedł rabin Szymsze. To się nazywa świat zewnętrzny.
Potem przychodzi tęsknota. Potem znowu chęć ukochania kogoś aż do dna. Potem żal bezdenny, że wszystko tak mija. To się nazywa świat wewnętrzny.

Następną rzeczą, jaką znalazł, było małe niebieskie wiosełko wielkości łyżeczki do herbaty i oczywiście zaczął nim wiosłować, usiłując ruszyć tym patyczkiem tratwę wagi dziewięciuset funtów. Możesz to sobie wyobrazić? Potem znalazł mały kompas i wielką wodoodporną mapę, którą rozpostarł sobie na kolanach, a na niej ustawił kompas. I w ten sposób spędzał czas aż do nadejścia kutra ratunkowego w pół godziny później, siedząc z rozłożoną mapą i kompasem na kolanach, ciągnąc za sobą żyłkę z przynętą i machając co sił tym malusieńkim niebieskim wiosełkiem, jakby gnał na Majorkę. O rany! (tłum. Lech Jęczmyk)

- Nic w świecie nie jest warte, żeby człowiek odwrócił się od tego, co kocha. A jednak ja także się odwracam, sam nie wiedząc dlaczego.
I opadł na siedzenie.
- To fakt, tylko tyle - rzekł ze zmęczeniem. - Zarejestrujmy go i wyciągnijmy wnioski.

Tomasz Burek

Prawda zawsze znajduje się na drodze.

- Jestem oficerem - powiedział mój ojciec - jestem dziedzic. Jeżdżę na polowanka. Chłopi płacą mi za dzierżawę. Mojego syna oddałem do korpusu kadetów. Nie mam co martwić się o mojego syna...

- Jakich rad udzieliłby ojciec ludziom, zwłaszcza młodym, którzy nieraz wątpią w sens życia?

- Podstawowa rzecz, o ktorej ciągle zapominają, to fakt, iż naczelnym przykazaniem jest przykazanie samorządu. Chodzi w nim o to, by człowiek spróbował sam rządzić własnym życiem, nie dał się ponosić wypadkom. To poleciłbym jako podstawowe wskazanie. I zaraz potem zasadę, którą wyczytałem u mędrców: carpe diem - żyj w teraźniejszości.

Popełniłem najgorszy z grzechów
Jakie człowiek może popełnić. Nie byłem
Szczęśliwy. Niech lodowce zapomnienia
Powloką mnie i zatracą, bezlitosne.
Rodzice poczęli mnie dla gry
Z życiem, ryzykownej i pięknej,
Dla ziemi, wody, powietrza, ognia.
Zawiodłem ich. Nie byłem szczęśliwy. Spełniona
Nie została ich wola. Mój umysł
Zajął się symetrycznymi sporami
Sztuki, przeplatającej błahostki.
Zapisano mi dzielność. Nie byłem dzielny.
Nie opuszcza mnie. Jest zawsze przy mnie
Cień nieszczęśnika, jakim byłem.

When the mellow moon begins to beam,
Ev'ry night I dream a little dream,
And of course Prince Charming is the theme
The he for me.
Although I realize as well as you,
It is seldom that a dream comes true,
To me it's clear
That he'll appear.

Someday he'll come a long
The man I love;
And he'll be big and strong,
The man I love;
And when he comes my way,
I'll do my best to make him stay.

He'll look at me and smile,
I'll understand;
And in a little while
He'll take my hand;
And though it seems absurd,
I know we both won't say a word.

Maybe I shall meet him Sunday,
Maybe Monday maybe not;
Still I'm sure to meet him one day,
Maybe Tuesday will be my good news day.

He'll build a little home,
Just meant for two,
From which I'll never roam,
Who would, would you?
And so all else above,
I'm waiting for the man I love.